1 godzina temu
W pierwszym numerze z 1996 r. „Motor” prezentował nowe wcielenie Poloneza: sedana, który do historii przeszedł pod nazwą Atu. Dla FSO była to jedna z ostatnich dużych modernizacji konstrukcji pamiętającej lata 70.
Poniższy tekst pochodzi z archiwalnego wydania „Motoru” i został opublikowany w oryginalnym brzmieniu. Zachowaliśmy język, realia i informacje z epoki.
Już w styczniu, pół roku wcześniej niż zapowiadano, FSO rozpocznie sprzedaż Poloneza z nadwoziem sedan. Jest to ostatnia modernizacja tego samochodu, który za trzy lata ma odejść do historii. Wraz z nim fabryka skończy definitywnie współpracę z Fiatem, którą zapoczątkował kontrakt z grudnia 65 r., wprowadzający na Żerań Polskiego Fiata 125p.
Sedan jest trzecim wcieleniem Poloneza produkowanego od 1978 r. Drugim był model Caro sprzedawany od 1991 r., który od modelu pierwotnego różnił się nowym stylistycznie, bardziej opływowym przodem, z nowym typem reflektorów oraz wydłużonymi piątymi drzwiami, które sięgnęły zderzaka, co znacznie ułatwiło dostęp do bagażnika. W niewielkim stopniu zmieniło się również wnętrze. Pozostała przede wszystkim dość archaiczna i mało ergonomiczna tablica rozdzielcza, ledwie muśnięta nowym spojrzeniem stylisty.
https://magazynauto.pl/wiadomosci/stary-volkswagen-jetta-czy-nowy-polonez-caro-bezposredni-test-porownawczy-motoru-z-1992-r,aid,2790Dwa lata później konstruktorzy zajęli się podwoziem i zwiększyli nieco rozstaw kół, co poprawiło prowadzenie się samochodu. Zmieniono też instalację elektryczną, a także zestaw wskaźników na tablicy, wzmocniono układ wydechowy.
Sedan zapowiadano jako nowe auto zewnętrznie i wewnętrznie. W rzeczywistości, jak w przypadku Warszawy 31 lat temu, dokonano operacji „ścięcia garbu”. Jednak wbrew pozorom, w naszych warunkach, jest to modernizacja poważna i kosztowna. Wymagająca wykonania kilkudziesięciu nowych tłoczników. W przypadku Caro – zmodernizowano dokładnie 268 części. W przypadku Sedana – 197. Najistotniejsze różnice między Caro a Sedanem pokazują zdjęcia.
fot. Przemysław Bednarski/Motor
Polonez Sedan wyglądem tylnej części nadwozia nawiązuje do Volvo 440. Swą kanciastą sylwetką wyróżnia się od innych, nowszych konstrukcyjnie samochodów.
fot. Przemysław Bednarski/Motor
Pod podłogą, z wyjątkiem ustawionych pod kątem tylnych amortyzatorów, co pozwoliło wyrzucić z bagażnika ich osłony, nie ma większych zmian. Hamulców Lucasa nie liczymy, gdyż zaczęto je montować już w hatchbacku. Wnętrze na razie pozostaje bez zmian.
Kim Woo Choong obiecał, iż w połowie przyszłego roku Sedan otrzyma nową tablicę rozdzielczą i inną tapicerkę. Być może pojawią się w nim elementy wyposażenia pojazdów Daewoo. Po podpisaniu kontraktu z Koreańczykami przestał bowiem obowiązywać przygotowany wcześniej harmonogram prac przy tym aucie.
Towarzysząca artykułowi o Polonezie Sedanie reklama radioodtwarzaczy samochodowych Polmot Sound – znak motoryzacyjnych realiów połowy lat 90.
źródło: „Motor” 1/1996
Polonez Sedan – wymiary i masy
- Długość – 4318 mm, szerokość – 1650 mm (bez lusterek), wysokość 1420 mm (bez ładunku)
- Rozstaw osi – 2509 mm, rozstaw kół: przód – 1374 mm, tył – 1352 mm
- Zwis: przedni – 816 mm, tylny – 993 mm
- Masa własna – 1115 kg, dopuszczalna – 1540 kg
- Pojemność bagażnika – 360 dmł
Wersja podstawowa napędzana jest dotychczasowym silnikiem 1,6 l. W opcjach pozostają: silnik 1,4 Rovera i diesel 1,9 l Citroena.
Polonez Sedan – zdjęcia
Nowa lampa oświetlająca wnętrze kabiny znalazła się w pobliżu szyby przedniej.
fot. Przemysław Bednarski/Motor
Obok uchwytu cięgna do otwierania pokrywy bagażnika umieszczono drugie do otwierania wlewu paliwa.
fot. Przemysław Bednarski/Motor
Zgodnie z przepisami, wszystkie rejestrowane od nowego roku samochody muszą być wyposażone w zagłówki także na tylnych fotelach.
fot. Przemysław Bednarski/Motor
W dolnej części tapicerskiego obicia drzwi tylnych znajdują się otwory wentylacyjne.
fot. Przemysław Bednarski/Motor
Pojemność bagażnika wynosi 380 dmł. Dolna krawędź jego pokrywy przebiega wprawdzie równie nisko jak w hatchbacku, jednakże nieduży otwór uniemożliwia transport większych objętościowo przedmiotów. Niesymetrycznie dzielone tylne siedzenia stanowią wyposażenie standardowe.
fot. Przemysław Bednarski/Motor
Koło zapasowe, podobnie jak w starszych wersjach Poloneza, ma swoje miejsce w zagłębieniu podłogi bagażnika. Chcąc jednak dostać się do niego, trzeba teraz unieść wykładzinę podłogową na całej szerokości, co nie jest najszczęśliwszym pomysłem.
fot. Przemysław Bednarski/Motor
Szyby boczne w tylnych słupkach oraz szyba tylna mocowane są do nadwozia metodą klejenia.
fot. Przemysław Bednarski/Motor
Nowy korek wlewu paliwa jest zamykany na kluczyk. Tylko po co, skoro wlew paliwa zabezpieczony został przed otwarciem przez niepowołaną osobę?
fot. Przemysław Bednarski/Motor
Seryjne wyposażenie wszystkich Polonezów stanowią hamulce firmy Lucas, z przodu tarczowe (fot.), z tyłu bębnowe.
fot. Przemysław Bednarski/Motor
Tekst: Zbigniew D. Skoczek, zdjęcia: Przemysław Bednarski; „Motor” 1/1996
