2 godzin temu
Stworzenie jądra systemu operacyjnego to monumentalne wyzwanie, które zwykle pochłania lata pracy całych zespołów inżynierów. Gregory Kurtzer, współtwórca CentOS i założyciel Rocky Linux, udowodnił jednak, iż zasady tej gry właśnie ulegają zmianie. Przy wsparciu AI stworzył Ginux – nowe, zgodne z Linuksem jądro systemu, które powstało w mniej niż dwa tygodnie.
Nie fork, a projekt napisany od zera
Choć nazwa Ginux nawiązuje do Linuksa, projekt nie jest kolejną dystrybucją ani modyfikacją istniejącego kodu. System został napisany zupełnie od podstaw, a większość ze 139 tysięcy linii kodu powstała w języku Rust.
AI zbudowało od nowa najważniejsze mechanizmy, takie jak:
- zarządzanie pamięcią,
- harmonogramowanie procesów,
- obsługę systemów plików,
- stos sieciowy.
Tym, co łączy Ginuxa z jego starszym bratem, jest zgodność na poziomie ABI. Oznacza to, iż aplikacje stworzone z myślą o Linuksie mogą zostać uruchomione na nowym jądrze bez jakichkolwiek modyfikacji kodu. Zgodność ta jest jednak na razie częściowa – z 375 wywołań systemowych architektury x86-64, Ginux w pełni obsługuje 82, kolejne 245 działa częściowo, a 48 zablokowano celowo.
Inżynieria agentowa zastąpiła tradycyjny model programowania
Kurtzer zastosował podejście, które sam nazywa „inżynierią agentową sterowaną przez człowieka”. Człowiek wyznaczał plan działania, projektował architekturę i weryfikował kryteria zaliczenia poszczególnych etapów. Z kolei implementacją, pisaniem kodu, uruchamianiem testów i naprawianiem błędów zajmowała się sztuczna inteligencja. Projekt zrealizowano jako jedną, długotrwałą sesję w środowisku OpenAI Codex, wykorzystując zaawansowany model GPT-5.6 Sol.
Gdzie leżą ograniczenia?
Ginux osiągnął już swój pierwszy duży kamień milowy – potrafi pomyślnie uruchomić system Rocky Linux 10. Oprogramowanie działa w izolowanych domenach (z własnymi procesami, pamięcią i systemem plików), co według autora zapewnia silniejszą izolację niż tradycyjne kontenery, mimo wykorzystywania standardowych obrazów OCI.
Projekt pozostaje jednak w fazie badawczej i ma swoje wyraźne ograniczenia:
- Brak obsługi sprzętu (bare-metal): Ginux działa w tej chwili wyłącznie w maszynie wirtualnej QEMU. Nie radzi sobie jeszcze z fizycznymi podzespołami, kartami graficznymi czy dyskami NVMe.
- Kwestie bezpieczeństwa: Kod nie przeszedł niezależnego audytu.
- Błędy wieku dziecięcego: Choć system przechodził testy syntetyczne, próba uruchomienia rzeczywistego środowiska (Rocky Linux 10) ujawniła nowe błędy, z którymi AI musiało sobie poradzić.
Eksperyment Kurtzera dowodzi, iż sztuczna inteligencja jest już zdolna do tworzenia wysoce złożonego systemu systemowego. Wygenerowanie setek tysięcy linii kodu to jednak dopiero początek – prawdziwym wyzwaniem pozostaje zapewnienie stabilności, łatanie luk bezpieczeństwa i długoterminowe utrzymanie projektu.
