Który silnik wybrać do Volvo V40 II (2012-2019)

Volvo V40 II ma wiele zalet, ale wybór wersji silnikowej potrafi być trudniejszy niż w konkurencyjnych kompaktach. Te same oznaczenia kryją różne konstrukcje, a nowszy rocznik nie zawsze oznacza mniejsze ryzyko kosztownej awarii. Wiele zależy od tego, czy wolicie benzynę czy diesla i na jakim roczniku wam zależy.

Volvo V40 drugiej generacji zadebiutowało w 2012 r., a lifting przeprowadzono w 2016 r. Przy wyborze silnika ważniejsza jest jednak wcześniejsza wymiana jednostek napędowych, rozpoczęta w 2014 r. i zakończona wraz z wejściem roku modelowego 2016.

Benzynowe T2, T3 i T4 miały początkowo czterocylindrowe silniki 1.6 GTDi, spokrewnione z fordowskim EcoBoostem. Rozwijały odpowiednio 120, 150 i 180 KM. Obok nich oferowano autorskie konstrukcje Volvo: pięciocylindrowe 2.0 Turbo o mocy 180 KM w T4 i 213 KM w T5 oraz 2.5 Turbo o mocy 254 KM w T5 (na wybranych rynkach 249 KM).

Wśród diesli podstawowe D2 otrzymało silnik 1.6 o mocy 115 KM. To ośmiozaworowa jednostka PSA/Ford, znana również jako 1.6 HDi lub TDCi. Oznaczenie D3 i D4 miały własne pięciocylindrowe silniki Volvo o pojemności 2 l i mocy odpowiednio 150 oraz 177 KM.

https://magazynauto.pl/uzywane/uzywane-bmw-serii-1-kontra-volvo-v40-kompakty-dla-wymagajacych-ktory-model-wybrac,aid,2896

Pierwsze czterocylindrowe silniki Volvo Drive-E, nazywane też VEA, pojawiły się w V40 w 2014 r. Były to benzynowe T5 2.0 o mocy 245 KM i diesel D4 2.0 rozwijający 190 KM. Od roku modelowego 2016, wprowadzonego w 2015 r., cała gama korzystała już z tej rodziny. Zmiana nastąpiła przed liftingiem.

W nowszych benzynowych T2 i T3 silnik ma pojemność 2.0 z ręczną skrzynią i 1.5 z automatem. Obie jednostki są czterocylindrowe, a moc wynosi odpowiednio 122 KM w T2 i 152 KM w T3. T4 otrzymało dwulitrową jednostkę 190-konną.

Z kolei nowsze diesle D2, D3 i D4 to dwulitrowe R4 o mocach 120, 150 i 190 KM. W D3 moc się więc nie zmieniła, choć konstrukcja silnika jest zupełnie inna.

Jak więc widać bogactwo silników jest przeogromne, ale nie było tak duże w całym okresie produkcji. Dodatkowym problemem jest połapanie się w oznaczeniach modelowych, które przypisano różnym silnikom zależnie od rocznika.

https://magazynauto.pl/porady/silnik-volvo-2-0-d-vea-d42004t-usterki-problemy-awarie,aid,5994

Który silnik benzynowy jest najlepszy do Volvo V40 II

Najbardziej polecamy pięciocylindrowe 2.0, czyli T4 180 KM. Alternatywą, choć bardziej ryzykowną, jest rzadsze 2.5 T (T5 254 KM). To własne konstrukcje Volvo z pośrednim wtryskiem benzyny i paskiem rozrządu. Pracują przyjemnie, mają charakterystyczne brzmienie i dobrze nadają się do zasilania LPG. Wtrysk pośredni pozwala zastosować zwykłą instalację sekwencyjną, co obniża koszt montażu w porównaniu z benzyniakami z wtryskiem bezpośrednim. Silnik 2.5 Turbo ma ogólnie dobre opinie, ale jeżeli kierowca miał ciężką nogę, zdarzają się poważne usterki, miewa problemy ze spalaniem oleju. Jest mniej pewny od 2.0 R5, ale i tak bezpieczniejszy finansowo od młodszych silników.

Starszy pięciocylindrowy silnik 2.0 to najlepsza opcja benzynowa dla samochodów z początku produkcji. fot. Motor

Benzyniaki Drive-E 1.5 i 2.0 należące do rodziny konstrukcyjnej VEA też mogą być rozsądnym wyborem, ale tylko kiedy szukamy młodszego auta. Mają wtrysk bezpośredni, który podnosi koszt montażu LPG. We wczesnych T5 2.0 245 KM trzeba dodatkowo uważać na nadmierne zużycie oleju. Zwykłe V40 T4 2.0 190 KM oferowano z manualem lub klasycznym automatem sześciobiegowym, natomiast T5 2.0 245 KM ma automat ośmiobiegowy. W Cross Country T4 AWD również występowała przekładnia ośmiobiegowa.

Najgorszym wyborem jest zdecydowanie 1.6 GTDi we wszystkich odmianach. Ich głównym zagrożeniem są problemy z chłodzeniem i przegrzewanie, które może prowadzić do uszkodzenia głowicy i pęknięcia bloku. W T4 1.6 180 KM z automatem dochodzi ryzyko kosztownej naprawy skrzyni PowerShift.

Który diesel jest najlepszy do Volvo V40 II

Zdecydowanie najlepszą i najtańszą w utrzymaniu jednostką i tym samym najlepszym silnikiem w całej gamie jest diesel D2 1.6 (115 KM) z lat 2012–2015, z ręczną skrzynią. To HDi z ośmioma zaworami, w którym zdarzają się problemy z EGR i DPF, zwłaszcza przy jeździe na krótkich odcinkach, oraz zużycie wtryskiwaczy. Naprawy są jednak dużo tańsze i mniej zaawansowane niż w konstrukcjach Volvo.

Silnik 1.6 HDi/TDCi trafił pod maskę Volvo za sprawą Forda. fot. Motor

Drugim wyborem jest D3 2.0 R5 150 KM z lat 2012–2015. Ma dobre osiągi, przyjemniej pracuje od czterocylindrowych diesli i występowało zarówno z manualem, jak i sześciobiegowym Geartronikiem. D4 2.0 R5 177 KM z lat 2012–2014, również dostępne z tymi dwoma rodzajami skrzyń, jest sensowną propozycją dla kierowców oczekujących większej mocy. Oczywiście silniki borykają się z pewnymi problemami, zdarzają się choćby pęknięcia głowicy, ale to i tak tańsza w naprawach konstrukcja od nowszych 2.0 VEA.

Większej ostrożności wymagają czterocylindrowe D2 2.0 (120 KM) i D3 2.0 (150 KM) z lat 2015–2019 oraz D4 2.0 (190 KM) z lat 2014–2019. Dotyczy to przede wszystkim początkowych roczników tych wersji. Poważną przypadłością jest nadmierne spalanie oleju. Zdarzają się również pęknięcia bloku lub tulei cylindrów, wymagające remontu albo wymiany silnika. Część samochodów objęto akcjami dotyczącymi kolektora dolotowego i obwodu EGR, a w końcowych rocznikach stosowano także SCR z AdBlue.

Jeśli szukać nowszego diesla, lepiej już postawić na rodzinę VEA D2 2.0 (120 KM) lub D3 (150 KM) i to z możliwie najniższym przebiegiem, co zapewni względny spokój na jakiś czas. Wariant D4 o mocy 190 KM ma dwie turbosprężarki i jest zdecydowanie bardziej ryzykowny. Ryzyko jest zbyt duże do tego modelu. Inaczej sprawa ma się z ciężkimi nowszymi SUV-ami Volvo, gdzie ten silnik jest optymalny pod kątem osiągów i spalania, a i tak nie ma bezpieczniejszej wersji.